Czterokondygnacyjny dom o powierzchni 270 m², położony w Kolonii Łaskiego – pierwszej zorganizowanej zabudowie mieszkalnej na Saskiej Kępie – został zaprojektowany z myślą o pięcioosobowej rodzinie.

Projekt wnętrz miał oddać ducha Saskiej Kępy i klimat przedwojennej Warszawy. W łazienkach pojawiły się charakterystyczne „warszawskie gorseciki” na podłodze, ułożone we wzory znane z dawnych kamienic. Każde pomieszczenie opowiada własną historię, a jednocześnie wszystkie tworzą spójną, harmonijną całość.

Inspiracją dla podłogi na parterze stał się wenecki pałac z oryginalnym terrazzo w odcieniach żółci, pomarańczu i czerni. Ta XIX-wieczna włoska posadzka wyznaczyła kierunek dalszych prac projektowych oraz paletę kolorystyczną tej części domu. Kuchnia została zaprojektowana z płaskimi, zielonymi frontami podzielonymi konstrukcją ramową, co nadaje jej nowoczesny charakter w duchu modern classic. Kontrastuje z nią granatowa wyspa w formie dwóch obłych półwalców, połączonych kwarcowym blatem, która wyraźnie wyróżnia się na tle zielonej zabudowy i ochrowej podłogi.

Kluczowym elementem scalającym projekt jest oryginalna klatka schodowa z zachowaną balustradą i tralkami z lat 30. Całość została pomalowana w odcieniu złamanej bieli, a ściany wykończono panelami w formie frezowanej boazerii, co podkreśla elegancki, ponadczasowy charakter wnętrza.

Zakres remontu obejmował również stworzenie funkcjonalnej piwnicy – w miejsce dawnego klepiska powstały solidne fundamenty. Na poddaszu z kolei wybudowano nowy dach, likwidując strych i tworząc wysoką, pięciometrową przestrzeń mieszczącą sypialnię z garderobą i prywatną łazienką. Wnętrze zostało doświetlone oknami dachowymi, a nowa stalowa konstrukcja umożliwiła całkowite otwarcie przestrzeni i eliminację słupów. W aranżacji znalazło się także wiele mebli vintage z lat 60., m.in. systemowe regały autorstwa Paula Cadoviusa oraz Hałasa, które dopełniają charakter wnętrza, łącząc historię z nowoczesnością.